همینموقتی که سنم کمتر بود و نوجوون بودم با خودم فکر میکردم هیچ چیزی نمی تونه مانع من بشه که از هیچ پسری و عَهَدِ مذکری عقب بمونم، فک میکردم تواناییم به هیچ وجه کمتر نیس و تفاوت هایی که ازش حرف میزنن بیشتر تلقین اجتماعیه. تفاوت های فیزیکی رو قبول داشتم، اما ذهنی و غیره رو نه.

امروز ، توی این موقعیتی که هستم فهمیدم و پذیرفتم که من دخترم، که بخوام یا نخوام حساس ترم، احساساتی تر هستم(حتی در مقایسه با بقیه دخترا)، ریزبین تر هستم و کوچک ترین ایرادات و مشکلات به چشمم میاد. در کنار اینا برتری هایی هم دارم و ازشون آگاهم و بهشون میبالم. به هر حال من همینم که هستم. من نمی تونم مثه صخره محکم بایستم و پشتم خم نشه. این روزا میبینم و عمیقا حس میکنم که چقدر ظریف و حساس هستم و نمی تونم و نمیخوام هم سرکوبش کنم، من همینم که هستم و از این بودن راضیم.

منبع اصلی مطلب : نونوچه
برچسب ها : همینم
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

درسایت : من همینم